العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
406
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
گفت : يا امير المؤمنين اگر غير از اينها كه براى من تعريف كردى چيز ديگرى نداند ، فرمود : آرى هر گاه او را بكارى امر كردند اطاعت كند ، و از هر چيزى نهى نمودند دست باز دارد ، و پائينترين چيزى كه آدمى را به كفر نزديك مىكند آن است كه به چيزى معتقد باشد و پندارد كه خدا آن را امر نموده و يا از آن نهى كرده است . بعد همان پندار خود را علم قرار مىدهد و او را ملاك حق و باطل مىداند و خيال مىكند كه او كارها را به دستور خداوند انجام مىدهد ، و اما پائينترين چيزى كه آدمى را گمراه مىكند اين است كه او حجت خدا را در روى زمين نشناسد و به امناى او معرفت نداشته باشد ، حجتى كه خداوند طاعت او را واجب كرده و ولايت او را فريضه دانسته است ، گفت : يا امير المؤمنين آنها را نام ببريد . فرمود : آنها كسانى مىباشند كه خداوند آنان را به خود و پيامبرش نزديك كرده است و فرموده : از خدا و رسول و صاحبان امر اطاعت كنيد گفت آنها را برايم روشن بفرمائيد فرمود : آنها كسانى هستند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله در آخرين خطبه خود آنها را معرفى كردند و بعد هم جهان را وداع گفتند : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : من دو چيز را در ميان شما گذاشتم شما اگر به آن دو چنگ زنيد هرگز گمراه نخواهيد شد ، و آن عبارت است از كتاب خدا و اهل بيت من ، خداوند با من عهد كرده كه آن دو از هم جدا نمىگردند تا در كنار حوض بر من وارد شوند . در اين هنگام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله دو انگشت خود را به هم چسبانيدند و فرمودند اين چنين خواهند بود ، اكنون به آن دو چنگ بزنيد تا گمراه نشويد ، و آنان را بر ديگران مقدم نداريد كه هلاك مىگرديد و از آنها دورى نكنيد كه از هم پراكنده مىشويد و به آنها چيزى ياد ندهيد كه آنها از شما داناتر هستند .